กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 309 บ่อน้ำในจวนจอหงวน
รอยหมึกบนกระดาษแผ่นนั้นยังคงมีความชื้นหลงเหลืออยู่ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งถูกใส่ลงไปได้ไม่นาน
ซูเนี่ยนไม่ได้ยื่นมือไปรับ เพียงแต่บอกให้โจวเซิ่นปิดผนึกถุงเก็บหลักฐานให้เรียบร้อย “เถ้าแก่รู้หนังสือ ทว่านี่ไม่ใช่ลายมือของเขา”
“ข้าให้คนไปเอาสมุดบัญชีที่เขาใช้ประจำมาแล้ว” โจวเซิ่นเก็บกระดาษแผ่นนั้นกลับเข้าไปในแขนเสื้อ “คนที่เขียนจดหมายนี้จงใจใช้มือซ้าย ลากเส้นอักษรเบาหวิว ยากจะแยกแยะ”
“สามวันให้หลังจะเปิด...” เสิ่นเยี่ยนมองซูเนี่ยน “จวนจอหงวนมีบ่อน้ำกี่แห่งหรือ”
“แห่งเดียวเจ้าค่ะ บ่อน้ำโบราณใต้กำแพงทิศตะวันตกของสวนหลังบ้าน ตอนที่บ้านได้รับพระราชทานมาก็ถูกทิ้งร้างเสียแล้ว ปกติจะใช้แผ่นหินปิดทับไว้”
คนกลุ่มนั้นไม่ชักช้า รีบรุดกลับไปยังจวนจอหงวนทันที
บ่าวในจวนถูกย้ายไปอยู่สวนหน้าแล้ว รอบบ่อน้ำโบราณปกคลุมด้วยหิมะบาง ๆ ผิวหน้าแผ่นหินเองก็สะอาดสะอ้าน ดูไม่ออกเลยว่ามีรอยคราบการขยับเขยื้อน
องครักษ์เงางัดแผ่นหินออก กลิ่นคาวของน้ำเน่าและโคลนตมเบื้องล่างโชยขึ้นมา