กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 308 ความจริงของคดีปล้นโรงรับจำนำ
“จอดรถ!”
ล้อรถยังไม่ทันหยุดนิ่งดี ซูเนี่ยนก็เลิกม่านรถออกลมหนาวที่หอบเอากลิ่นควันจากคบเพลิงพุ่งเข้ามาจนชายเสื้อของนางสะบัดพลิ้ว
เสิ่นเยี่ยนคว้าข้อมือนางไว้แน่น “เจ้าไปตอนนี้ก็เท่ากับบอกให้ทุกคนรู้ว่าโรงรับจำนำแห่งนั้นเกี่ยวข้องกับเจ้า”
กระดูกข้อมือถูกฝ่ามือเขาโอบรัดไว้มั่นอุณหภูมิแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าซูเนี่ยนมองคนกลุ่มหนึ่งที่ถูกทหารหลวงควบคุมตัวไปเบื้องไกลทรวงอกที่สะท้อนขึ้นลงถูกกดไว้จนแผ่วเบา
“หากเถ้าแก่ต้องตายเพราะข้า ข้ารอจนฟ้าสางไม่ได้”
“เปลี่ยนรถแล้วเข้าทางตรอกหลัง”
เสิ่นเยี่ยนกล่าวจบก็สั่งคนขับรถให้เลี้ยวรถม้าอ้อมผ่านไปสองถนนแล้วหยุดลงที่หน้าเรือนร้างแห่งหนึ่งองครักษ์เงาจูงม้าสองตัวมาพอดีทั้งยังเตรียมเสื้อคลุมสีกลมกลืนเอาไว้ให้
เมื่อทั้งสองเร่งเดินทางจากตรอกทางทิศใต้ของเมืองมาถึงโรงรับจำนำ ประตูหน้าก็ยังมีแถบผนึกคดีของศาลต้าหลี่ติดอยู่