Chapter 0296

ตอนที่ 296 อัครมหาเสนาบดีผู้ทรงอำนาจแอบเยือนจวนจอหงวนยามวิกาล (ตอนต้น)

หลังจากซูเนี่ยนถือสำนวนคดีเก่าปกสีฟ้ากลับไปยังเรือนตะวันออก นางก็ไม่ได้เปิดอ่านเลยตลอดทั้งคืน

นางนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ นิ้วมือกดทับขอบสำนวนคดี แต่ในหัวกลับเต็มไปด้วยเหตุการณ์ตอนที่เสิ่นเยี่ยนโอบเอวนาง

มันใกล้เกินไปแล้ว

ใกล้ถึงขนาดที่นางจำอุณหภูมิจากฝ่ามือเขาได้ และจดจำความอดกลั้นในชั่วขณะที่เขาปล่อยมือได้เช่นกัน

เช้าวันรุ่งขึ้น นางแบกใบหน้าที่มีดวงตาอันอิดโรยจากการนอนไม่พอไปที่กรมคลัง

หลินจู่ซื่อนำสมุดบัญชีเข้ามาตามปกติ เพิ่งจะอ้าปากรายงาน ก็เห็นซูเนี่ยนจ้องปกสมุดบัญชีเหม่อลอย พู่กันในมือไม่ยอมจรดลงมาเสียที

“ท่านซู?”

ซูเนี่ยนได้สติ “ว่ามา”

หลินจู่ซื่อรายงานจนจบ ก็อดไม่ได้ที่จะมองนางอีกแวบหนึ่ง