Chapter 0269

ตอนที่ 269 การพบกันโดยบังเอิญท่ามกลางสายฝนวสันต์

ซูเนี่ยนเพิ่งเขียนหนังสือตอบราชการว่าด้วยการสำรวจการค้าฉบับสุดท้ายเสร็จ จึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าชั้นวางร่มใต้ระเบียงว่างเปล่า

นางจ้องมองช่องไม้ว่างเปล่าแถวนั้นอยู่ครู่หนึ่ง แล้วอดถอนหายใจออกมาไม่ได้

ยามเช้าตอนออกจากจวนท้องฟ้ามืดครึ้ม นางคิดว่ากรมคลังอยู่ไม่ไกลจากจวนจอหงวน ทว่าดันยุ่งจนถึงยามนี้ สายฝนกลับหนาแน่นราวกับม่าน

ขุนนางชั้นผู้น้อยที่เข้าเวรเห็นนางยืนอยู่ใต้ระเบียง จึงรีบกล่าว “ใต้เท้า ให้ผู้น้อยไปยืมร่มมาให้ท่านเถิด”

“ไม่ต้อง” ซูเนี่ยนมองม่านฝน “รอสักประเดี๋ยวก็น่าจะได้”