กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 268 งานเลี้ยงวันเกิดที่จวนราชครู
ยามที่ซูเนี่ยนตวัดพู่กันขีดเขียนเส้นสุดท้ายลงไป กระดูกข้อมือของนางก็นับว่าเมื่อยล้าเสียแล้ว
กระดาษเซวียนบนโต๊ะถูกปูไว้อย่างเรียบสนิท นางคัดลอกบทความ “ฎีกาสิบข้อเตือนจักรพรรดิไท่จง” จนจบตั้งแต่ต้นจนท้าย ลายมือโอ่อ่าองอาจและทรงพลัง
ลายมือของนางเดิมทีค่อนข้างคมกริบ ทว่าในยามนี้กลับจงใจลดทอนความแหลมคมลงไปหลายส่วน สิ่งที่หลงเหลือจึงเป็นความสุภาพเรียบร้อยและสุขุมมั่นคง
เสิ่นอวิ๋นยืนมองอยู่ข้าง ๆ เป็นเวลานานก่อนจะกระซิบเสียงเบาว่า “พี่สะใภ้ หากท่านส่งของขวัญชิ้นนี้ออกไป ราชครูเจิ้งยากนักที่จะปฏิเสธ”
ซูเนี่ยนเป่ารอยหมึกให้แห้ง “เขาจะรับหรือไม่รับก็ไม่สำคัญ สิ่งที่ข้าต้องการคือให้คนนอกเห็นว่าข้าได้ส่งให้แล้ว”
เสิ่นอวิ๋นกะพริบตาปริบ ๆ “นี่คือเล่ห์เหลี่ยมของพวกคนในราชสำนักของท่านหรือ?”
ซูเนี่ยนม้วนกระดาษอย่างดีแล้วบรรจุลงในกล่องผ้าไหม “นี่เรียกว่ามารยาท”