เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 262 ตะปูตัวแรกแห่งนโยบายใหม่ของกรมคลัง
ซูเนี่ยนแทบจะวิ่งหนีกลับจวนจอหงวนทั้งที่ยังคลุมเสื้อคลุมของเสิ่นเยี่ยนอยู่
นางเดินเร็วรี่ตลอดทาง เมื่อเข้าประตูได้ก็ขังตนเองไว้ในห้อง แล้วส่องกระจกทองแดงดูอยู่เป็นนาน ปกเสื้อถูกตลบปิดไว้อย่างมิดชิดไร้ช่องโหว่ กระดุมทองแดงก็ติดตรงจนไม่สามารถตรงไปกว่านี้ได้อีกแล้ว
เช่นนี้กลับยิ่งน่าตายยิ่งกว่าไม่ห่อหุ้มเสียอีก
หากเสิ่นเยี่ยนได้ทำอะไรลงไปจริง นางก็ยังอาจโกรธเขาได้
ทว่าเขากลับไม่ได้ทำสิ่งใดเลย เพียงแค่ช่วยนางปิดบังร่องรอย เฝ้านางอยู่ทั้งคืน อีกทั้งยังอ่านหนังสือเล่มนั้นจนจบ
ซูเนี่ยนยกมือปิดหน้า ครู่ใหญ่ผ่านไปจึงเอ่ยด่าแผ่วเบา “เสิ่นเยี่ยนผู้นี้นับว่าร้ายกาจนัก”
ทว่าเรื่องของกรมคลังหาได้ให้เวลาแก่นางในการมานั่งเขินอายไม่
นางเพิ่งมาถึงศาลาว่าการ หลินจู่ซื่อก็กอดกองฎีกาพุ่งเข้ามา ใบหน้าของเขาดูย่ำแย่ราวกับสูญเสียเงินเดือนไปสามเดือน
“ท่านซู ฎีกาจากส่วนท้องถิ่นมาถึงแล้วขอรับ”