กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 217 รอคอยสองชั่วยาม เพียงเพื่อเอ่ยคำว่าข้าชอบเจ้า
กระดาษแผ่นน้อยที่วาดรูปดอกกุ้ยฮวานั้น ซูเนี่ยนได้เก็บมันไว้ในช่องลับหัวเตียง
ตลอดทั้งวันนางไม่กล้าหยิบออกมาดูด้วยซ้ำ กลัวว่าเพียงแค่มองแวบเดียวก็จะหลุดยิ้มออกมา ในสำนักหานหลิน เฉียนเปียนซิวจ้องนางอยู่หลายครั้ง ในที่สุดเขาก็ถามอย่างแปลกใจว่า “ซูเนี่ยนผู้เรียบเรียง วันนี้เจ้าเก็บเงินได้หรือไร?”
ซูเนี่ยนกำลังรวบรวมราชสารอยู่ พอได้ยินดังนั้นมือก็ชะงักไป “ท่านรู้ได้อย่างไร?”
เฉียนเปียนซิว: “...”
เขาเพียงแค่พูดไปอย่างนั้นเอง
ซูเนี่ยนปิดเอกสารรวมเล่มลงด้วยท่าทีจริงจัง “หากเก็บได้จริงๆ ข้าคงยิ้มกว้างกว่านี้เห็นจะได้”
เฉียนเปียนซิวถึงกับพูดไม่ออก