กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 184 เขาเอ่ยถามเรื่องแต่งงาน นางใช้พู่กันจิ้มทะลุกระดาษ
ท้องฟ้ายังไม่ทันสาง ไฟในเรือนของซูเนี่ยนก็สว่างไสวแล้ว
ลู่ชิงกอดตำรานั่งยองอยู่ใต้ระเบียง ผมเผ้ากระเซิง ปากพึมพำไม่หยุด ท่องไปได้ครึ่งทางเขาก็ติดขัด จึงเอาหน้าผากเคาะเบาๆ ไปที่เสา
“จบสิ้นแล้ว พี่เนี่ยน ในหัวข้าตอนนี้มีแต่คำว่า ‘ควรช้าไม่ควรเร็ว’ หากท่องต่อไปแม้แต่ชื่อท่านแม่ข้าก็คงลืมสิ้น”
ซูเนี่ยนนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง มือพลิกดูสรุปประเด็นสำคัญการสอบฮุ่ยซื่อที่เสิ่นเยี่ยนรวบรวมมาให้ โดยไม่ปรายตาขึ้นมองเลย
“ท่านแม่เจ้าแซ่โจว นามซิ่วเหนียง หากท่องจำอรรถาธรรมคัมภีร์ไม่ได้ ก็จงจำสิ่งนี้ให้ขึ้นใจเสียก่อน จะได้ไม่ร้องไห้ผิดคนตอนประกาศผลสอบ”
ลู่ชิงถูกตอกกลับจนอ้าปากค้าง พูดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่
จ้าวหลิงพิงอยู่ข้างประตูเรือน ในมือถือห่อขนมปังร้อนๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะจนไหล่สั่น