เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 183 ปีนกำแพงมากินข้าว มือของเขาวางลงบนเอว
ซูเนี่ยนจ้องมองกระดาษแผ่นนั้น นางจ้องอยู่ถึงครึ่งถ้วยชา
ไส้ตะเกียงไฟไหม้จนเกิดเสียงเปรี๊ยะเบา ๆ นางจึงเหมือนได้สติกลับมา นางกดกระดาษไว้ในหน้าหนังสือ แต่พอคลายมือออก นางก็หยิบกระดาษออกมาอ่านอีกรอบ
พรุ่งนี้หากมีเวลาว่าง มาทานมื้อเย็นที่ข้างบ้านเสียหน่อย
ช่างเขียนได้ธรรมดายิ่งนัก
ราวกับเชิญนางไปบรรยายบทความนโยบาย หรือถามไถ่การบ้านสำหรับการสอบฮุ่ยซื่อสักสองสามประโยค
ทว่าข้างบ้านนั้นคือผู้ใดกัน?
เสิ่นเยี่ยน
นั่นคือจวนตระกูลเสิ่น
เขาเป็นอัครมหาเสนาบดีที่ยังไม่ได้แต่งงาน ส่วนนางเป็นผู้เข้าสอบฮุ่ยซื่อที่เป็นหญิงปลอมเป็นชาย ต่อให้คนนอกจะมองว่านางเป็นเพียงบุรุษ แต่การเข้าออกจวนเสิ่นในยามดึกดื่นก็ถือว่าล่อตาล่อใจมากพออยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงดวงตาคู่ของเสิ่นอวิ๋นคู่นั้นที่จ้องมองนางจนหนังศีรษะชาไปหมด