กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 176 น้องสาวช่างกระตือรือร้น นางเกือบจะเผยพิรุธจนได้
มือของซูเนี่ยนที่บีบห่วงประตูไว้นั้นยังไม่ได้ผ่อนแรง
เสิ่นอวิ๋นฉับเท้าเดินมาตรงหน้าซูเนี่ยน นางกวาดสายตามองซูเนี่ยนตั้งแต่หัวจรดเท้าพลางแย้มยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ “พี่ชายข้าบอกว่าเจ้าเดินทางมาเหนื่อย ลำบากให้ข้าแวะมาก่อนว่าจะขาดเหลือสิ่งใด เหตุใดเจ้าถึงได้ผอมบางถึงเพียงนี้ ไม่แปลกใจเลยที่พี่ชายกำชับห้องครัวไว้เป็นพิเศษว่าอย่าทำอาหารที่มันเลี่ยนเกินไป”
ซูเนี่ยนได้ยินคำว่า “พี่ชายกำชับไว้เป็นพิเศษ” สี่คำนี้แล้ว ขมับนางก็กระตุกวูบ
เสิ่นเยี่ยนถึงกับให้น้องสาวของตนมาดูแลความเป็นอยู่ของ “นักศึกษาชาย” คนหนึ่ง
หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เพียงแค่เรื่องจารีตประเพณีก็เพียงพอให้คนวิพากษ์วิจารณ์ได้นานครึ่งค่อนวัน