Chapter 0155

ตอนที่ 155 อย่าขอบคุณข้า ข้าเพียงไม่ถูกชะตากับเขา

ซูเนี่ยนจ้องมองคำตัวเล็กๆ ที่ก้นชามอยู่นาน

คำว่า “เยี่ยน” นั้นสลักไว้ตื้นมาก หากไม่ใช่เพราะขนมเบญจมาศพร่องจนเห็นก้นชาม แทบจะมองไม่ออก เส้นสายคมกริบแต่กลับเก็บงำความรู้สึกไว้อย่างรัดกุม ราวกับตัวเสิ่นเยี่ยนเอง ที่แม้แต่ถ้วยใบเดียวยังต้องซ่อนความพอดีเอาไว้

นางใช้นิ้วหัวแม่มือสัมผัสเบาๆ

ผิวกระเบื้องอุ่นร้อน หลงเหลือกลิ่นหอมหวานจางๆ

ซูเนี่ยนล้างชามจนสะอาด เช็ดให้แห้งแล้ววางไว้ชั้นในสุดของกล่องหนังสือ วางเสร็จพลันรู้สึกไม่เหมาะสม ชามใบนี้โดดเด่นเกินไป หากลู่ชิงรื้อสิ่งของแล้วเห็นเข้า คงต้องซักถามเสียยืดยาว

นางครุ่นคิดครู่หนึ่ง จึงใช้ผ้าห่อชามไว้ให้ดี แล้วยัดไว้ใต้กล่องเสื้อผ้า

ราวกับกำลังทำของโจร

ยามที่ซูเนี่ยนยืดตัวขึ้น นางถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความขบขัน

ยามนี้นางซ่อนหลักฐาน ซ่อนกระดาษบันทึก แม้แต่ชามยังต้องซ่อน ทายาทคดีเก่าผู้สง่างาม กลับใช้ชีวิตยุ่งเหยิงยิ่งกว่าสายสืบตระกูลหวังเสียอีก