กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 145 ตราประทับราชการนี้ เจ้าหวาดกลัวแล้วหรือไม่?
ยามหวังปิ่งเหวินเห็นตราประทับฉบับนั้น หัวใจเขาก็สั่นไหวดุจมีสังหรณ์บางอย่าง
เขาจดจำมันได้
นั่นมิใช่หนังสือจากสำนักศึกษา และมิใช่จดหมายลับจากจวนมหาเสนาบดี แต่เป็นหนังสือตอบกลับด่วนพิเศษจากกรมอาญา ขอบมุมของซองจดหมายยังประทับครั่งประทับสารด่วนเอาไว้ เห็นได้ชัดว่าถูกส่งตรงมาด้วยม้าเร็วตลอดเส้นทาง
ปลายนิ้วของเสิ่นเยี่ยนกดลงบนรอยผนึก มิได้รีบร้อนฉีกออก
เขาหันไปมองอาจารย์ใหญ่แซ่เซี่ยก่อน “หนังสือฉบับนี้เพิ่งมาถึงเมื่อเช้ามืด ตามหลักควรส่งให้อาจารย์ใหญ่ตรวจดูก่อน ทว่าในเมื่อวันนี้มีคนกล่าวถึงความซื่อสัตย์ การหลอกลวง และชื่อเสียงอันบริสุทธิ์ของสำนักศึกษาต่อหน้าธารกำนัล ขุนนางผู้นี้ก็จะขออ่านให้ฟัง ณ ที่แห่งนี้ไปพร้อมกันเสียเลย”
สีหน้าของอาจารย์ใหญ่แซ่เซี่ยหม่นลงเล็กน้อย
เขาลางสังหรณ์ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กลับมิได้ขัดขวาง เพียงแต่กล่าวว่า “อ่านเถิด”
เสิ่นเยี่ยนฉีกหนังสือออก
ยามที่แผ่นกระดาษถูกคลี่ออก ในหอคุณธรรมแจ่มชัดก็ไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียงอีก