เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 132 ข้าไม่อาจปิดบังเจ้าได้อีกต่อไป
จ้าวหลิงไม่ได้นั่งลง
เขาจ้องมองซูเนี่ยน สีหน้ายามปกติที่พบได้ยากนั้นมีความประหม่าอยู่เล็กน้อย “มีเรื่องอันใดหรือ”
ซูเนี่ยนเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “ยืนฟังก็ได้ แต่เจ้าอย่าได้ตื่นตกใจจนเกินเหตุ”
จ้าวหลิงขมวดคิ้วทันที “ข้าไปตื่นตกใจจนเกินเหตุเมื่อใดกัน”
ซูเนี่ยนไม่กล่าวสิ่งใด
จ้าวหลิงถูกนางมองจนรู้สึกไม่มั่นคง เขาจึงนั่งลงบนโขดหินข้างๆ อย่างแข็งกระด้าง “ได้ เจ้าว่ามา”
ซูเนี่ยนยืนอยู่ในเงาของต้นสน นิ้วมือประสานกันอยู่ในแขนเสื้อ
นางไม่อาจเปิดเผยฐานะสตรีออกมาได้
ความลับนี้จ้าวหลิงดูออกด้วยตนเองแล้ว แต่นางจะไม่ยอมรับออกมาจากปากตนเอง การพูดออกมาด้วยตนเองนั้นมีความหมายไม่เหมือนกัน นางยังไม่อาจบอกเขาว่าบัญชีฉบับจริงซ่อนอยู่ที่ใด ยิ่งไม่อาจบอกว่าท่านเสิ่นเป็นผู้เก็บรักษาต้นฉบับไว้