เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 131 เจ้าก่อเรื่องใหญ่แล้ว!
ยามที่จางผิงร่วงหล่นลงมา หนังสือในมือของเขาก็กระเด็นออกไปเช่นกัน
หน้ากระดาษกระจายตัวออก เอกสารที่คัดลอกไว้ปลิวว่อนไปทั่วพื้น เดิมทีหอเก็บตำราเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงพลิกหน้ากระดาษ แต่ยามนี้กลับโกลาหลวุ่นวายไปทั่ว
ผู้ดูแลกิจการรีบพุ่งขึ้นมาชั้นบนเป็นคนแรก เห็นจางผิงกุมข้อเท้าของตนเองนอนอยู่บนพื้น ใบหน้าเขียวคล้ำไปหมด
“เกิดเรื่องอันใดขึ้น?”
จ้าวหลิงยืนอยู่ด้านข้าง ในมือยังกำกระจกทองแดงบานนั้นไว้แน่น สีหน้าไม่มีความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย
“มันทำตัวลับๆ ล่อๆ ใช้กระจกทองแดงส่องขึ้นไปชั้นสาม ข้าจึงคว้าตัวมันมาถามความ แต่มันยืนไม่มั่นคงเอง”
จางผิงเจ็บปวดจนเหงื่อกาฬไหลซึมเต็มหน้าผาก แต่เขารีบร้องเรียกหาความยุติธรรมทันที “ซื่อจื่อเข้าใจผิดแล้ว! ผู้น้อยเพียงเห็นว่าบนชั้นมีรอยแมลงกัดกิน จึงใช้กระจกทองแดงสะท้อนแสงส่องดูลำสันหนังสือ ไม่ได้มีเจตนาสอดแนมชั้นสามเลยสักนิด”