Chapter 0128

ตอนที่ 128 หอเก็บตำรามีคนแปลกหน้ามาเยือน

ยามที่ซูเนี่ยนเดินออกจากห้องหนังสือ ฝีเท้าของนางหนักอึ้งกว่าตอนที่มาเยือนหลายส่วน

สมุดบัญชีฉบับสำคัญไม่กี่หน้านั้นไม่อยู่กับนางแล้ว เมื่อไม่มีม้วนกระดาษบางๆ แผ่นนั้นอยู่ในอกเสื้อ ตามหลักควรจะรู้สึกเบาหวิว ทว่านางกลับเหมือนได้นำพาบางสิ่งที่หนักอึ้งยิ่งกว่าจากมาด้วย

เสิ่นเยี่ยนกล่าวว่า มีบางคำพูดให้รอหลังจากเรื่องราวทั้งหมดจบสิ้นลงเสียก่อนแล้วค่อยพูด

นางมิใช่คนเขลา

น้ำหนักในประโยคนั้น นางฟังออก

และเพราะฟังออกนั่นเอง นางจึงยิ่งไม่กล้าคิดให้ละเอียด

คดีเก่ายังมิได้รับการสะสาง ตระกูลหวังยังมิได้ล่มสลาย มือที่มองไม่เห็นในนครหลวงเริ่มกำจัดคนทิ้งเสียแล้ว การหวั่นไหวในยามนี้ถือเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสมกับกาลเทศะที่สุด

หลังจากซูเนี่ยนกลับถึงเรือนพัก นางนั่งอยู่ข้างเตียงนานโข กว่าจะยอมผูกกระดิ่งทองแดงกลับเข้ากับด้ามร่มไผ่หมึกดังเดิม