เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 127 ข้ามอบหลักฐานให้ท่าน
เสิ่นเยี่ยนมิได้รีบเอื้อมมือไปแตะกระดาษบางเหล่านั้นในทันที
เขาเคยเห็นเอกสารลับมามากมาย ทั้งยังเคยผ่านตาฎีกาที่สามารถเปลี่ยนชะตาความตายของขุนนางมานับไม่ถ้วน แต่ทว่าน้ำหนักของกระดาษตรงหน้าเหล่านี้ มิได้อยู่ที่ตัวกระดาษ หากแต่อยู่ที่วินาทีที่ซูเนี่ยนส่งมอบมัน
นี่คือไพ่ใบสุดท้ายของนาง
นางหยิบมันออกมาจากอกเสื้อ เท่ากับว่าเป็นการเผยจุดตายของตนเองต่อหน้าเขาอย่างหมดเปลือก
เสิ่นเยี่ยนมองซูเนี่ยนปราดหนึ่ง “ข้าดูได้หรือไม่”
ซูเนี่ยนพยักหน้า “ในเมื่อเอาออกมาแล้ว ก็ย่อมต้องให้ท่านดู”
นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่ทว่ามือกลับค่อยๆ หดกลับเข้าไปในแขนเสื้อ
เสิ่นเยี่ยนเห็นเข้า แต่ไม่ได้ทักท้วงสิ่งใด
เขาก้มหน้าลงหยิบหน้าแรกขึ้นมา สายตากวาดไล่ไปตามตัวอักษรที่เขียนไว้อย่างละเอียดลออ