Chapter 0125

ตอนที่ 125 ผู้ใดหน้าแดงก่อน?

ยามที่บ่าของเสิ่นเยี่ยนถูกนางอิงแอบ แม้แต่ลมหายใจเขายังแผ่วเบาลง

ซูเนี่ยนหลับไปอย่างลึกซึ้ง

ปกตินางระแวดระวังราวกับนกที่พร้อมตื่นตระหนกทุกเมื่อ ต่อให้ยามตรวจเอกสารในห้องหนังสือ นางยังแบ่งจิตวิญญาณครึ่งหนึ่งไว้ฟังความเคลื่อนไหวนอกประตู ทว่ายามนี้คิ้วของนางคลายออก แก้มแนบชิดกับบ่าของเขา ทั้งร่างไร้ซึ่งคมดาบ เหลือเพียงความสงบหลังจากเหนื่อยล้า

เสิ่นเยี่ยนก้มตาลงมองนาง

เส้นผมปอยเล็กๆ ร่วงหล่นอยู่บนหน้าผากนาง บดบังหางคิ้วไปเล็กน้อย เขาขยับมือหมายจะปัดออก แต่ปลายนิ้วกลับหยุดค้างอยู่กลางทาง แล้วเก็บกลับคืนมา

การกระทำนี้ล่วงเกินเกินไป

ต่อให้เขารู้แล้วว่านางเป็นสตรี ก็ไม่อาจปล่อยใจให้ตนเองยามนางหลับใหล

เสิ่นเยี่ยนวางมือกลับบนหัวเข่า นั่งได้นิ่งมั่นคงกว่าเมื่อครู่