เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 79 คนผู้นี้ไม่มีตัวตนในหลินสุ่ย
ยามที่ผู้ติดตามขานรับคำสั่งแล้วถอยออกไป เสียงหัวเราะจากนอกรถม้ายังคงไม่จางหายไปไหน
ซูเนี่ยนชูถังหูลู่พวงนั้นขึ้นมา พลางเดินไปพลางคอยระวังหลบเลี่ยงชายแขนเสื้อด้วยกลัวว่าน้ำตาลเชื่อมจะเปื้อนชุดเก่าของนาง
เสิ่นเยี่ยนเดินอยู่ข้างหน้าโดยไม่เร่งรีบ แต่ก็ไม่เคยทิ้งห่างนางไปไกลจนเกินไป
จ้าวหลิงมองเงาที่สั่นไหวอยู่บนม่านรถม้า นิ้วมือค่อยๆ กำแน่นขึ้นทีละน้อย
เขาไม่ใช่คนโง่
สิ่งที่ไม่ชอบมาพากลในตัวซูเนี่ยนนั้นมีมากเกินไป
บัณฑิตจากตระกูลยากจนคนหนึ่ง กลับใจกล้าจนเกินควร วินิจฉัยคดีได้เก่งกาจจนเกินควร ทั้งที่บางครั้งกลับระแวดระวังเสียจนไม่เหมือนบุรุษ
ท่าทีที่เสิ่นเยี่ยนมีต่อนาง ยิ่งไม่เหมือนท่าทีที่เขามีต่อนักศึกษาทั่วไป
เมื่อก่อนเขาขี้เกียจจะคิดให้ละเอียด