กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 78 ถังหูลู่ผู้นี้เป็นผู้ใดซื้อให้?
ใบไม้แห้งใบนั้นร่วงหล่นลงบนขั้นบันไดหิน ทว่าซูเนี่ยนกลับคล้ายถูกผู้ใดกดลมหายใจเอาไว้
นางรู้อยู่เต็มอกว่าเสิ่นเยี่ยนเพียงแค่ช่วยปัดใบไม้ออกให้ อีกทั้งท่วงท่ายังเบายิ่งนัก กระทั่งทะลุผ่านเนื้อผ้าไปก็ยังไม่นับว่าเกินเลยแม้แต่น้อย
ทว่าในชั่วพริบตานั้น ระยะห่างของเขากลับใกล้เกินไป ใกล้จนนางสามารถได้กลิ่นกำยานจมน้ำที่คุ้นเคยจากปลายแขนเสื้อของเขาได้
นางถอยหลังไปครึ่งก้าว ป้องมืออย่างเร่งรีบ “ขอบพระคุณท่านมากขอรับ”
เสิ่นเยี่ยนมองใบหูที่ขึ้นสีแดงระเรื่อของนางโดยไม่คิดจะเปิดโปง เพียงกล่าวเสียงเรียบว่า “รีบกลับไปพักผ่อนเถิด พรุ่งนี้ออกเดินทาง”
ซูเนี่ยนพยักหน้า “ศิษย์จะกลับเดี๋ยวนี้ขอรับ”