เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 65 เขาไม่ใช่บุรุษ?
เสิ่นเยี่ยนยังคงนั่งอยู่ในท่าเดิมอยู่นานโดยไม่ขยับกายไปไหน
เสียงฝีเท้าของเหล่าศิษย์ที่ห่างออกไปดังมาจากนอกห้องหนังสือ ค่อย ๆ จางหายไป
ม้วนตำราบนโต๊ะยังคงวางกางออกอยู่ หมึกบนตัวอักษรไม่กี่บรรทัดที่ซูเนี่ยนเพิ่งเขียนทิ้งไว้ยังไม่แห้งสนิท ความแหลมคมซ่อนเร้นอยู่ในลายเส้นพู่กันที่ดูอ่อนช้อย
ทว่าเสิ่นเยี่ยนไม่อาจเพ่งอ่านเข้าไปในใจได้อีกแล้ว
ในหัวของเขามีเพียงลำคอสั้น ๆ ช่วงนั้นหลงเหลืออยู่
เรียวยาว ขาวผ่อง และเรียบเนียน
ยามนางก้มศีรษะลงดื่มน้ำ สาบเสื้อคลายออกเล็กน้อย เส้นสายบริเวณลำคอปรากฏเด่นชัด
ไม่มีลูกกระเดือกอันควรจะมีในบุรุษ และไม่มีสันมุมที่ดูดิบเถื่อนซึ่งมักพบเห็นได้ในช่วงอายุที่เสียงกำลังแตกหนุ่ม
ใช่ว่าเสิ่นเยี่ยนจะไม่เคยพบเห็นเด็กหนุ่มที่ร่างกายอ่อนแอ