กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 56 การแข่งขันนี้ ข้าไม่ยอมแล้ว!
ซูเนี่ยนจ้องมองตัวอักษรแถวนั้นอยู่เนิ่นนาน สุดท้ายจึงยกมือขึ้นนวดหางตาเบาๆ
ร้องไห้ไม่ได้
การสอบใหญ่ยังไม่ทันเริ่ม กลับต้องมาน้ำตารื้นเพียงเพราะคำว่า “ไม่ต้องฝืน” ของเสิ่นเยี่ยนเช่นนี้ มันเรื่องอะไรกัน
นางปิดสมุดเล่มบาง กดมันไว้ใต้หมอนก่อนจะหยิบออกมาใหม่ แล้วยัดเข้าไปในชั้นในสุดของถุงหนังสือ สมุดเล่มนั้นสำคัญเกินไป วางไว้ไกลไม่ได้ ทำหายไม่ได้ และยิ่งไม่ควรให้ผู้อื่นเห็น
เมื่อลู่ชิงกลับมา เห็นนางกำลังนั่งฝนหมึกอยู่ที่หน้าโต๊ะ
“พี่ซู เจ้ายังจะอ่านอีกหรือ? พรุ่งนี้ก็สอบใหญ่แล้ว คืนนี้ไม่นอน พรุ่งนี้มือได้สั่นแน่”
ซูเนี่ยนไม่แม้แต่จะเงยหน้า “ข้าไม่ได้ดูโจทย์ใหม่ เพียงแค่ทบทวนข้อผิดพลาดเดิมรอบหนึ่ง”
ลู่ชิงชะโงกหน้าเข้าไปดูแวบหนึ่ง เห็นสิ่งที่นางจดไว้ในกระดาษล้วนเป็นคำตีความแปลกของอรรถาธรรมคัมภีร์ หนังหัวพลันชาหนึบ
“นี่เรียกว่าข้อผิดพลาดเดิมหรือ? แม้แต่โจทย์ข้ายังอ่านไม่เข้าใจเลย”