กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 55 อย่ากดดันตัวเองหนักเกินไป
เมื่อซูเนี่ยนตื่นขึ้นมา นางก็คลำไปที่ริมฝีปากของตนเองก่อน
ครั้นคลำเสร็จ สติของนางก็กลับมาครบถ้วนในทันที
สัมผัสในฝันนั้นสมจริงเกินไป สมจริงเสียจนหลังจากที่นางลืมตาขึ้นมา นางยังคงรู้สึกว่ากลิ่นกำยานจมน้ำยังคงติดอยู่ที่ปลายจมูก นางนั่งอยู่บนเตียง จ้องมองม่านเตียงอยู่นานสองนาน ใบหน้าประเดี๋ยวแดงประเดี๋ยวซีด
ลู่ชิงเพิ่งจะสวมเสื้อผ้าเสร็จ เมื่อหันกลับมาเห็นท่าทางของนางก็ตกใจสะดุ้งสุดตัว
“พี่ซู ท่านเป็นอะไรไปหรือ?”
ซูเนี่ยนลดมือลง ฝืนทำเป็นใจเย็น “ไม่มีอะไร ข้าฝันร้ายน่ะ”
ลู่ชิงสงสัย “ฝันร้ายแล้วเหตุใดหน้าเจ้าถึงได้แดงเช่นนั้น?”
ซูเนี่ยนคว้าหมอนแล้วขว้างใส่ในทันที
“เช้าป่านนี้แล้ว รีบไปอ่านหนังสือเสีย!”