เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 51 เจ้าเป็นคนของผู้ใดกันแน่?
ซูเนี่ยนกระชับห่อสัมภาระในอ้อมแขนแน่นขึ้น ทว่าบนใบหน้ากลับปรากฏรอยยิ้มเฉยเมยตามปกติ
“พี่โจวหาข้าหรือ?”
โจวเซิ่นพยักหน้า “ถูกต้อง”
ซูเนี่ยนมองไปด้านหลังเขาแวบหนึ่ง ไม่เห็นหวังปิ่งเหวิน และไม่เห็นกลุ่มนักศึกษาชั้นเรียนระดับหนึ่งที่คอยตามห้อมล้อมส่งเสียงเอะอะพวกนั้น บนทางเดินเล็กมีเพียงพวกเขาสองคน สายลมพัดผ่านยอดไม้ เงียบสงัดจนเกินไป
ยิ่งเงียบ ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล
นางยิ้มกล่าว “ข้าเพิ่งซักผ้าเสร็จ สภาพดูไม่ได้ หากพี่โจวมาชวนข้าแต่งกลอน ไว้ค่อยคุยวันหลังเถิด”
โจวเซิ่นเหลือบมองห่อสัมภาระในอ้อมอกนาง ก่อนจะรีบเบือนสายตาหนี ไม่ได้ซักถามอันใดเพิ่มเติม
“ไม่ใช่เรื่องแต่งกลอน เพียงแค่อยากสนทนากับพี่ซูสองสามประโยค ด้านหน้ามีศาลาพักร้อนแห่งหนึ่ง เงียบสงบ และจะไม่ทำให้เจ้าเสียเวลามากนัก”
ซูเนี่ยนครุ่นคิดในใจอย่างรวดเร็ว