Chapter 0050

ตอนที่ 50 เขาไม่ได้ด่าข้าหรือนี่?

ยามที่เสิ่นเยี่ยนเก็บแผ่นกระดาษนั้นเข้าแขนเสื้อ ซูเนี่ยนก็ได้จามเป็นครั้งที่สามแล้วภายในเรือนพัก

ลู่ชิงเงยหน้าจากกองตำราขึ้นมองนาง “เมื่อคืนเจ้าอดหลับอดนอนถึงยามใดอีกเล่า?”

ซูเนี่ยนขยี้จมูกพลางกล่าวอย่างปากแข็งว่า “เรื่องของนักศึกษา จะเรียกว่าอดหลับอดนอนได้อย่างไร? นี่เรียกว่าสนทนายามค่ำคืนกับเหล่าปราชญ์ต่างหาก”

“หากเหล่าปราชญ์มีตัวตนจริง เกรงว่าคงบอกให้เจ้านอนหลับก่อนเป็นแน่” ลู่ชิงเลื่อนถ้วยน้ำร้อนไปให้ “การสอบใหญ่เหลือเวลาอีกไม่กี่วันแล้ว เจ้าอย่าได้ทรมานร่างกายจนล้มป่วยไปเสียก่อนเลย”

ซูเนี่ยนรับถ้วยมาดื่มอึกหนึ่ง ความร้อนช่วยบรรเทาอาการแห้งผากภายในลำคอ

นางย่อมรู้อยู่แก่ใจว่าตนนอนลงไม่ได้

การสอบใหญ่สามอันดับแรก เหรียญตราผ่านทุกชั้นของหอเก็บตำรา และร่องรอยที่ท่านพ่อทิ้งไว้ที่ชั้นสาม ทุกสิ่งที่กล่าวมาเปรียบเสมือนตะปูที่ตอกลงในหัวใจของนางไว้อย่างแน่นหนา