Chapter 0038

ตอนที่ 38 อกเสื้อนูนถึงเพียงนี้ เขามองเห็นสิ่งใดเข้า

ยามที่เสิ่นเยี่ยนหันอ้อมชั้นวางหนังสือ สิ่งที่เขาเห็นเป็นอย่างแรกคือใบหน้าที่ฝืนทำเป็นสงบของซูเนี่ยน

นางยืนตัวตรงแหน่ว

ตรงจนเกินพอดี

มือทั้งสองข้างกอดอกไว้ ศอกกดทับแน่นสนิท ประหนึ่งในอ้อมแขนซ่อนเผือกร้อนชิ้นหนึ่งเอาไว้ แต่นางกลับยังพยายามเค้นยิ้มไม่รู้เรื่องรู้ราวเช่นวันวานออกมา มุมปากฉีกขยับอย่างยากเย็นยิ่ง

ฝีเท้าของเสิ่นเยี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง

“กำลังอ่านหนังสือสิ่งใดอยู่?”

หน้าอกของซูเนี่ยนแนบชิดกับเล่มตำราหนา มุมหนังสือที่แข็งทื่อกดเบียดจนกระดูกซี่โครงของนางเจ็บแปลบ นางไม่กล้าปล่อยมือ หากปล่อย ตำราเล่มนั้นต้องลื่นไถลจากอ้อมแขนร่วงลงพื้นและเผยชื่อหนังสือให้เสิ่นเยี่ยนเห็นอย่างชัดถนัดตาเป็นแน่

นางเอ่ยเสียงแห้งแล้ง “ไม่มีสิ่งใด ข้าเพียงเปิดดูเรื่อยเปื่อย”

เสิ่นเยี่ยนจ้องมองนาง