Chapter 0036

ตอนที่ 36 ครึ่งคืนขุดผักป่า เจ้าหลอกผู้ใดกัน

หลังจากซูเนี่ยนลงกลอนประตู ปลายนิ้วยังคงกดทับอยู่บนจดหมายจากบิดาฉบับนั้น

กระดาษจดหมายบางเฉียบ ทว่ากลับเย็นเยียบราวกับก้อนน้ำแข็ง แนบลงมาจนฝ่ามือของนางชาหนึบ

นางไม่ได้รีบร้อนแกะออก แต่กลับหรี่ตะเกียงน้ำมันลงจนเหลือเพียงแสงไฟริบหรี่ราวกับเม็ดถั่ว ภายในเรือนพักนักศึกษาลู่ชิงหลับสนิทไปแล้ว ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ บนกระดาษหน้าต่างมีเงาโคมไฟของเสมียนตรวจยามไหวผ่านไปอย่างช้าๆ

ซูเนี่ยนกลั้นหายใจรอจนกระทั่งเสียงฝีเท้าห่างออกไป จึงวางซองจดหมายลงบนโต๊ะ

นางจำได้อย่างแม่นยำ

จดหมายฉบับนี้เดิมทีถูกนางพับเป็นสามทบ รอยพับชั้นนอกสุดถูกกดทับลึกที่สุด ปากซองหันเข้าด้านใน มุมซองแนบติดกับช่องลับ นั่นเป็นนิสัยที่นางสั่งสมมานานหลายปี ทุกครั้งที่ซ่อนของจะต้องทิ้งสัญลักษณ์เล็กๆ ที่มีเพียงตัวเองเท่านั้นที่เข้าใจเอาไว้