กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 24 จุมพิตจบก็แกล้งโง่ นางพนันว่าเขาไม่กล้าถาม
แรงขยับเล็กน้อยจากการที่ผ้ารัดอกคลายตัวลง ราวกับเข็มเล่มหนึ่งที่ทิ่มแทงเข้าไปในจิตสำนึกอันสับสนของซูเนี่ยน
ดวงตาของนางค่อย ๆ เบิกกว้างขึ้นทีละน้อย
เสิ่นเยี่ยนก็รับรู้ได้ถึงสิ่งผิดปกติที่ใต้ฝ่ามือของเขาเช่นกัน
ยามที่เขาถอยห่างออกมา ท่าทีนั้นแทบจะมีความทุลักทุเลแฝงอยู่
คนในอ้อมกอดสูญเสียการประคอง ร่างอ่อนนุ่มไถลลงไป เสิ่นเยี่ยนยื่นมือออกไปประคองตามสัญชาตญาณ ทว่าปลายนิ้วเพิ่งจะสัมผัสโดนแขนเสื้อของนาง ก็ราวกับถูกเหล็กร้อนนาบ จึงรีบชักมือกลับมาทันที
ซูเนี่ยนทรุดตัวนั่งลงบนพื้น หลังพิงกับชั้นวางตำรา หน้าอกกระเพื่อมไหวอย่างหนัก
สมองของนางยังไม่ถือว่าแจ่มใสทว่าก็เพียงพอที่จะเข้าใจเรื่องหนึ่ง