Chapter 0009

ตอนที่ 9 เงินก้อนนี้หอมหวานนัก แต่ข้าไม่ขอโดดลงหลุมพรางหรอก

ปลายนิ้วของซูเนี่ยนหยุดลงที่ก้อนเงินนั้น นางไม่ยอมขยับออกไปนานสองนาน

สองเหลี่ยง

เงินสองเหลี่ยงสีขาวนวลตา

เวลานี้เมื่อรวมของมีค่าทั้งเนื้อทั้งตัวของนางแล้ว ก็ยังไม่สามารถรวบรวมเหรียญทองแดงให้ได้สักพวงที่พอดูได้เลย

หากรับก้อนเงินนี้ไว้ จะสามารถซื้อข้าว ซื้อกระดาษ ซื้อผ้าห่มเก่าที่ไม่รั่วตามลมสักผืน หรือกระทั่งนำไปเปลี่ยนเป็นอาหารที่มีคราบน้ำมันให้พออิ่มท้องได้หลายมื้อเลยทีเดียว

ลำคอของนางขยับเล็กน้อย นิ้วมือสัมผัสไปจนถึงขอบก้อนเงินเรียบร้อยแล้ว

เงินนั้นเย็นเฉียบ ทว่าเมื่อกดทับลงบนฝ่ามือกลับให้ความรู้สึกหนักอึ้ง ทั้งยังประหนึ่งข้าวร้อน ๆ หนึ่งคำที่กระแทกลงในท้องอันว่างเปล่า

“พี่ซู?”

ลู่ชิงฟุบอยู่ข้างโต๊ะครางงึมงำออกมาประโยคหนึ่ง ประหนึ่งได้ยินความเคลื่อนไหวในความฝัน