Chapter 0004

ตอนที่ 4 เจ้าว่าข้าโง่หรือ? เช่นนั้นข้าจะท่องให้ฟัง

ซูเนี่ยนลืมตาค้างไม่ไหวติง ทว่านิ้วมือกลับกดทับลงบนสมุดกฎระเบียบสำนักที่อยู่ใต้หมอน

เสียงฝีเท้าที่หน้าประตูหยุดลงครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ห่างออกไปตามระเบียงทางเดิน นางเงี่ยหูฟังจนมั่นใจว่าคนจากไปจนหมดสิ้นแล้ว จึงค่อยผ่อนลมหายใจที่กลั้นไว้ออกมาอย่างเชื่องช้า

กลางดึกดื่นเช่นนี้มายืนอยู่ที่หน้าประตู ทั้งไม่เคาะ ทั้งไม่ส่งเสียง เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เรื่องดี

นางพลิกตัวแล้วดึงผ้านวมเก่าๆ มาห่อหุ้มหน้าอกไว้ พลางจดบันทึกเรื่องนี้ไว้ในใจ สถานที่อย่างอวิ๋นลู่นี้ กลางวันมีคนนำหนูตายมาขู่ขวัญนาง กลางคืนยังมีคนมาคอยจับจ้องที่หน้าประตู ช่างสมกับเป็นสำนักศึกษาอันดับหนึ่งจริงๆ แม้กระทั่งการรังแกคนยังต้องเลือกเวลา

เมื่อเสียงระฆังยามเช้าดังขึ้น ซูเนี่ยนแทบจะกระเด้งตัวขึ้นมาจากแผ่นไม้เตียง