กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 1 บัณฑิตยากจนผู้นี้ คู่ควรจะเข้าอวิ๋นลู่แล้วหรือ?
ปีที่สามแห่งศักราชหย่งหนิงแห่งต้าโจว ในวันเปิดภาคเรียนของสำนักศึกษาเมฆาคราม หน้าประตูภูเขากลับเนืองแน่นราวกับตลาดนัด
บนเส้นทางหินสีครามมีเสียงกงล้อรถม้าบดผ่าน เสียงกีบม้าดังขึ้นเป็นระยะ
รถม้าของบุตรตระกูลขุนนางจอดลงหน้าประตู เมื่อเลิกม่านออก สิ่งที่ปรากฏให้เห็นไม่ใช่รองเท้าปักลายงดงาม ก็ย่อมเป็นจี้หยกห้อยระย้า แม้แต่ถุงหอมที่ห้อยอยู่ข้างเอวของผู้ติดตามก็ยังปักด้วยด้ายทอง
ซูเนี่ยนยืนอยู่ริมกลุ่มชน นางก้มศีรษะลงมองตนเอง
เสื้อคลุมตัวเก่านางซักจนซีดจาง ขอบแขนเสื่อมสภาพจนด้ายหลุดลุ่ย
หน้าอกถูกพันทบไว้อย่างแน่นหนาหลายชั้น รัดจนนางหายใจได้ไม่เต็มปอด