กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เจ้าว่าเด็กคนนี้เป็นอะไรกันแน่ ทำไมถึงชอบนอนแนบอยู่บนตัวข้าอยู่ร่ำไป บนตัวข้าสบายถึงเพียงนั้นหรือ”
เสนาบดีหลินอุ้มหลินโม่พลางอ่านหนังสือพลางบ่น ลูกสองคนแรกก็ไม่ได้ขี้ติดขนาดนี้สักหน่อย ถึงแม้จะบอกว่าลูกสองคนแรกก็เป็นเขาที่เลี้ยงด้วยมือตัวเองจนถึงสองสามขวบ แต่อย่างน้อยก็ยังมีแม่นมคอยดูแล ส่วนเด็กคนนี้ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ไม่ชอบให้คนอื่นอุ้ม ยอมให้เฉพาะคนในครอบครัวอุ้มเท่านั้น และในบรรดาคนเหล่านั้น นางก็ติดเขาเป็นที่สุด
ฮูหยินหลินพัดพัดลมพลางเอ่ยอย่างเกียจคร้าน “ลูกก็ชอบเจ้าเช่นนี้ จะมีวิธีใดเล่า ข้าว่าเจ้าก็ดูเพลินอยู่ไม่น้อยมิใช่หรือ”