ตอนที่ 304 จะให้ข้าเล่าเรียน ไม่มีทาง!

เมื่อถึงเวลาเข้านอน หลินโม่กลับคึกคักเป็นพิเศษ เพราะนางนอนมาแล้วในตอนกลางวัน

มองท้องที่ขยับไม่หยุดของตนแล้ว ฮูหยินหลินก็หาวพลางเอ่ยอย่างง่วงงุนว่า “ท่านรีบจัดการลูกของท่านหน่อยเถิด”

เสนาบดีหลิน: ……ยังไม่ทันคลอดออกมาเลย จะให้ข้าจัดการอย่างไร!

หลังลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เสนาบดีหลินก็วางฝ่ามือของตนบนท้องฮูหยินหลิน คอยลูบเบา ๆ เป็นระยะ

หลินโม่สัมผัสได้ถึงฝ่ามือใหญ่ที่อยู่ด้านนอก จู่ ๆ ในใจก็เกิดความรู้สึกประหลาดอย่างหนึ่ง ความรู้สึกนี้คงเรียกได้ว่าความรู้สึกปลอดภัย

เป็นความรู้สึกที่นางไม่เคยได้รับเลยในชาติที่แล้ว