กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันคืนในตำหนักตากอากาศฤดูร้อนผ่านพ้นไปทีละวัน อากาศก็ค่อย ๆ คลายความร้อนอบอ้าวลง
ฮ่องเต้เซวียนเต๋อทรงกำหนดวันเสด็จกลับเมืองหลวงไว้เรียบร้อยแล้ว ประทับอยู่นอกเมืองมานานถึงเพียงนี้ พระองค์ก็ทรงคิดถึงความคึกคักรุ่งเรืองของเมืองหลวงอยู่ไม่น้อย
เมื่อหลินโม่รู้ข่าวว่าจะได้กลับ นางถึงกับโห่ร้องยินดีกระโดดโลดเต้น
“ในที่สุดก็จะได้กลับแล้ว! ข้าจะไปกินขาหมูทางเหนือของเมือง แล้วก็ขนมด้วย! พี่จี้จี้! ผลไม้ที่จวนท่านก็ใกล้สุกแล้วกระมัง”
จี้เชียนฮวา: “เรียกพี่จี้สิ เรียกชื่อข้าให้ดี ๆ ไม่ได้หรือ ผลไม้ใกล้สุกแล้วจริง ๆ พอถึงฤดูใบไม้ร่วงก็สุก หากเจ้ายังไม่ยอมเรียกข้าให้ดี ๆ ข้าก็จะไม่ให้เจ้ากินแล้ว”