ตอนที่ 259 ทำอะไรก็ขอให้มีขอบเขต

หลินโม่ถือเนื้อแห้งเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างออกแรง กินได้อร่อยลิ้นยิ่งนัก

“เนื้อแห้งนี้เสี่ยวไป๋ที่บ้านข้าทำให้ ได้รับวิชาแท้จากท่านแม่ของข้ามาเต็ม ๆ เจ้าสองคนลองชิมดูสักหน่อยหรือไม่”

หลินโม่ค้นในถุงผ้าเล็ก ๆ ของตัวเอง หยิบออกมาสองชิ้นไม่ใหญ่ไม่เล็ก ยัดใส่มือคนทั้งสอง

ไป๋เสี่ยวไม่ค่อยพอใจขึ้นมาเสียแล้ว【ข้าทำให้เจ้าแค่เพียงนิดเดียว เจ้ายังจะแบ่งให้คนอื่นกินอีกหรือ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเนื้อแห้งทำยากแค่ไหน】

หลินโม่:【โอ๊ย อย่าขี้เหนียวขนาดนั้นสิ ที่บ้านยังมีอีกไม่ใช่หรือ กลับถึงบ้านแล้วเจ้าทำเพิ่มอีกหน่อยก็ได้ ตอนนั้นรสเผ็ด ๆ ทำให้ข้าหลาย ๆ หน่อย】