กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะที่หลินโม่และไป๋เสี่ยวได้ยินเสียงร้องตะโกนแล้ววิ่งมา สิ่งที่ทั้งสองเห็นก็คือสองพ่อลูกกำลังประจันหน้ากันอยู่
พระราชนัดดาองค์น้อยยิ้มอย่างไร้เดียงสา มือกำงูขาวตัวหนึ่งเอาไว้
องค์ชายสองเหงื่อแตกเต็มหน้า หายใจหอบถี่ ๆ
【นี่มันเรื่องอะไรกัน สองพ่อลูกนี้เป็นอะไรไปเนี่ย】
องค์ชายสองสะบัดหน้ากลับมาทันที พอเห็นหลินโม่ก็ราวกับเห็นเทวดาผู้ช่วยชีวิต
“เร็ว เร็ว เร็ว เอางูของเจ้าไปให้พ้น ๆ งูของเจ้าหลุดออกมาแล้วเจ้ายังไม่รู้อีกหรือ”
เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าลูกชายของเขาทำไมถึงได้ใจกล้าขนาดนี้ ถึงกับกล้าจับงูมาเล่นแบบนี้