ตอนที่ 241 ข้าก็แค่ชอบความงามมากไปหน่อยเท่านั้นเอง

หลังจากหลินโม่กับไป๋เสี่ยวออกมา ทั้งสองก็เริ่มทะเลาะกัน

“ของกินของข้าเล่า! ข้าเพิ่งจากไปครู่เดียว เจ้ายกของกินของข้าไปกินหมดแล้วหรือ!”

เดิมทีหลินโม่ตั้งใจกลับมาตามหาข้อศอกหมูกับตีนหมูของนาง ทว่าพอกลับมากลับเห็นเพียงกองกระดูก

ไป๋เสี่ยวกล่าวอย่างชอบธรรมว่า “ข้ากำลังช่วยเจ้าอยู่ หากรอให้เจ้ากลับมา ของเหล่านี้คงเย็นชืดจนไม่อร่อยแล้ว ปากของเจ้ายังเลือกกินถึงเพียงนั้น ถึงตอนนั้นคงกินไม่ได้มิใช่หรือ เช่นนั้นก็ไม่เท่ากับสิ้นเปลืองหรอกหรือ เพราะฉะนั้นข้าจึงช่วยเจ้ากิน”

ฟังคำพูดนี้แล้ว แววตาที่หลินโม่มองเขาก็เริ่มผิดแผกไปเล็กน้อย