ตอนที่ 228 ข้านึกว่าเจ้าหลายใจ ที่แท้เจ้าเป็นชายบำเรอ!

หลินโม่มองหมัดที่ไท่ซือออกอาวุธได้ฉับไวที่สุด จนเกือบอดใจไม่อยู่จะเปล่งเสียงเชียร์

【เสี่ยวไป๋ เจ้าดูสิดูสิ! ไม่นึกเลยว่าท่านไท่ซือตาแก่นี่จะมีพลังระเบิดแบบนี้ด้วย เขาถึงกับต่อยฟันหน้าเจ้าศิษย์น้องของเขากระเด็น ไหน ๆ คนเขาก็ขาดฟันไปซี่หนึ่งแล้ว เขายังต่อยอีกซี่ให้หลุดอีก ถ้าต่อไปได้พบหน้าหญิงผู้รู้ใจสักคน เทียนซือหยางจะเสียหน้าขนาดไหนกันเนี่ย】

【คนอื่นเขาสง่างามผ่องใส ส่วนเขาหัวเราะก็ยังไม่กล้าหัวเราะให้ใครเห็น เพราะพอหัวเราะก็เห็นฟันหน้าหายไปสองซี่】

เทียนซือหยาง: ……พูดเหมือนมีเหตุผลอย่างบอกไม่ถูก เขาเหมือนจะมีหญิงผู้รู้ใจอีกคนอยู่ในเมืองหลวง ได้ยินว่าตอนนี้ลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมืองแล้ว

เจ้านกยูงฉูดฉาดกับเจ้าคนงามทึ่มต่างลูบฟันหน้าของตัวเอง ในใจเริ่มตั้งปณิธานแล้วว่าจะต้องรักษาฟันของตัวเองให้ดี ๆ