กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้าวันรุ่งขึ้น ใต้เท้าเหยียนแต่งกายเรียบร้อยตามไปเข้าเฝ้า
ในฐานะผู้ว่าการมี่โจว เขาทำหน้าที่ขุนนางได้ค่อนข้างดี มี่โจวไม่ใช่ที่ที่เจริญเป็นพิเศษ แต่เดิมฝ่าบาทส่งเขาไปก็เพื่อให้เขาสร้างผลงานที่นั่น
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา โดยรวมแล้วเขาทำได้ค่อนข้างดี ถึงแม้นิสัยคนจะหัวโบราณสักหน่อย แต่การเป็นขุนนางนั้นซื่อตรงมาก
“อ้ายชิง เดินทางขึ้นเมืองหลวงคราวนี้ลำบากมากแล้ว ฎีกาเราก็อ่านแล้ว เรื่องที่ต้องจัดการก็ให้องค์รัชทายาทกับองค์ชายสองไปจัดการแล้ว อีกไม่นานเรื่องก็คงมีผลออกมา”
ได้ยินคำนี้ของฝ่าบาท ใต้เท้าเหยียนจึงค่อยโล่งใจ