กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้าวันรุ่งขึ้นแต่ไท่ซือไปดูที่ห้องด้านหลัง พอมองเห็นความเละเทะเต็มพื้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ
เขาก็เป็นขุนนางเฒ่าสองรัชกาลแล้ว เขาเองก็ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมขุนนางในท้องพระโรงตอนนี้ถึงกลายเป็นเช่นนี้ ทุกคนหน้าด้านถึงขีดสุด
หลินโม่กับไป๋เสี่ยวเริ่มอุ่นแผ่นแป้งตั้งแต่เช้า หลินโม่ยังพึมพำว่า “แผ่นแป้งนี้มีเห็ด พอเห็ดเย็นแล้วจะมีพิษ จึงต้องเอามาทำให้ร้อนอีกรอบ”
ไป๋เสี่ยวนั่งยองอยู่ข้าง ๆ พยักหน้าหงึก ๆ แต่ดวงตากลับไม่ละไปจากหม้อนั้นเลย
ยังดีที่เมื่อวานคนเหล่านั้นกินแผ่นแป้งตอนยังร้อน ไม่เช่นนั้นคงเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ เป็นแน่