ตอนที่ 120 ก็เรื่องฉาวของไท่เว่ย กลางดึกเขาถูกฮูหยินไล่ออกจากห้อง

คำพูดเพียงประโยคเดียวของไป๋เสี่ยวก็ปลอบใจหลินโม่ได้เป็นอย่างดี

นางนอนอยู่บนเก้าอี้แล้วกล่าวอย่างเบิกบานใจ:【เจ้ากล่าวเช่นนี้ อารมณ์ข้าก็ดีขึ้นมากจริง ๆ ด้วย ฝ่าบาทยังไม่ถือสาที่ข้านอน แล้วข้าจะไปกังวลอะไรอีกเล่า】

พูดไปพูดมา นางยังเปลี่ยนเป็นท่าทางที่สบายยิ่งกว่าเดิม ใต้เท้าหลี่ที่อยู่ข้าง ๆ เห็นเช่นนั้นก็ถึงกับพูดไม่ออก

ไม่ใช่สิ ถึงแม้ฝ่าบาทจะทรงอนุญาตให้เจ้านอนเข้าเฝ้า แต่นี่ท่าทางของเจ้าก็สบายเกินไปหน่อยแล้วกระมัง!

เห็นแต่หลินโม่นอนอย่างสบาย มือทั้งสองวางพาดบนที่เท้าแขนอย่างเป็นธรรมชาติ ขาดเพียงแค่ชันขาไขว่ห้างเท่านั้น