กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินโม่กับไป๋เสี่ยวกำลังปรึกษากันอยู่ว่าจะหนีออกไปอย่างไรดี
【ข้าออกไปคนเดียวได้ แต่เจ้าจะทำอย่างไร ถ้าข้าแบกเจ้าไว้ เอวเจ้าก็ต้องโดนข้าดันแน่ ๆ เจ้าอดทนหน่อยได้ไหม】
ไป๋เสี่ยวมองหลินโม่ที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าลำบากใจ
แค่ออกมาหาของเท่านั้น ทำไมถึงได้ทำร่างกายบาดเจ็บด้วยนะ ยากแท้ ๆ
หลินโม่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ตั้งใจแน่วแน่ในใจ กัดฟันพูดว่า:【แบกข้าออกไปเถอะ ข้าอดทนได้】
ผ่านไป 5 วินาที หลินโม่ก็ส่งเสียงร้องโหยหวนออกมา
เป็นเสียงร้องโหยหวนที่ตะโกนออกมาจริง ๆ จนแก้วหูของไป๋เสี่ยวเกือบแตกเพราะเสียงของนาง
【อย่าร้องแล้วอย่าร้องแล้ว เดี๋ยวก็ร้องเรียกคนมาหมดหรอก】