กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โจรทั้ง 2 คนถูกส่งตัวไปให้ทางการ ส่วนคุณหนูญาติห่างผู้นั้นก็ถูกจับตัวไปด้วย
ตอนถูกจับตัวไป นางยังพร่ำบอกว่าตนถูกปรักปรำ กล่าวหาว่าทุกคนรังแกนางเพราะนางเป็นเด็กกำพร้าที่ไร้ที่พึ่ง
หลินโม่ได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับหลุดหัวเราะ “เคยเห็นคนไร้ยางอาย แต่ไม่เคยเห็นใครไร้ยางอายถึงเพียงนี้ นางกล้าพูดเช่นนั้นออกมาได้อย่างไร”
ไป๋เสี่ยวแอบกินเนื้อแห้งที่หลินโม่ซื้อกลับมา พลางกล่าวว่า “หากนางรู้จักละอายก็คงไม่ทำเรื่องเช่นนี้หรอก อืม เนื้อแห้งที่เจ้าซื้อมานี่แข็งไปหน่อย คราวหน้าอย่าซื้อร้านนี้อีก”
เรื่องที่เกิดขึ้นครั้งนี้ทำให้ผู้คนในเมืองหลวงเริ่มระแวดระวังญาติห่าง ๆ เหล่านั้นกันถ้วนหน้า