ตอนที่ 113 จำคุณชายใหญ่จวนอัครมหาเสนาบดีผิดคน

หลินโม่พาไป๋เสี่ยวควบเจ้าหมูวิ่งสุดฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังภัตตาคาร ส่วนคนอื่น ๆ แอบตามมาข้างหลังอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ

รองเสนาบดีกรมขุนนางไม่กล้าไปอย่างเปิดเผย จึงเลี้ยวอ้อมไปอีกทางหนึ่งเพื่อเดินเส้นทางเล็ก

ระหว่างเดิน เขาก็ภาวนาในใจไม่หยุด รู้อย่างนี้แต่แรกก็ไม่ควรรับผู้หญิงอะไรนั่นเข้ามาเลย จะเป็นญาติห่าง ๆ อะไรก็ช่างเถอะ ห่างจนแทบไม่มีสายเลือดเหลืออยู่แล้ว จะสนนางไปทำไม!

【เร็วอีก เร็วอีก! เหล้าของพวกนั้นใกล้จะหมดแล้ว โจรในตรอกเล็กก็ซุ่มไว้พร้อมแล้ว!】

ไป๋เสี่ยวซ่อนอยู่ในแขนเสื้อของหลินโม่เร่งไม่หยุด หลินโม่ถูกเขาเร่งจนเริ่มประหม่าไปบ้างแล้ว

【ข้าเร็วพอแล้วนะ เจ้าไม่เห็นหรือว่าขาหมูสองตัวข้างหน้านี้วิ่งจนเกิดเงามายาแล้ว!】