กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อหลินโม่ถือดอกไม้ไปหาท่านแม่ ฮูหยินหลินเห็นนางในสภาพนี้ก็ยังรู้สึกเหม่อ ๆ ไปครู่หนึ่ง
การแต่งตัวแบบนี้ของเด็กคนนี้กลับทำให้ฮูหยินนึกถึงตอนที่ท่านสามีของนางยังหนุ่ม แต่เด็กคนนี้ก็เตี้ยเกินไปและซนเกินไปสักหน่อย หากสูงอีกนิดและสุขุมอีกหน่อยก็จะยิ่งเหมือน
“เจ้านี่วิ่งไปไหนมาอีกแล้ว ทำไมถึงทำตัวเองเปื้อนขนาดนี้”
ฮูหยินหลินใช้ผ้าเช็ดหน้าช่วยนางเช็ดหน้า เช็ดจนผ้าเช็ดหน้าดำไปเลย
หลินโม่เช็ดอย่างไม่ใส่ใจด้วยแขนเสื้อ จากนั้นก็เอาดอกเหมยที่อยู่ในอ้อมอกใสลงไปในแจกัน