กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินโม่ไม่กล้าพูดสักคำเกี่ยวกับผลลัพธ์ที่ตัวเองก่อขึ้นมา
ต้องขอโทษท่านไท่เว่ยจริง ๆ แต่สหายเต๋าตายก็ยังดีกว่านักพรตผู้น้อยตาย เรื่องนี้ก็จนใจจริง ๆ
หากปล่อยให้สามีภรรยาไท่ฟู่ส่งนางกลับไปจริง ๆ วันนี้การถูกเฆี่ยนสักยกหนึ่งก็ต้องหลบไม่พ้นแน่
แค่คิดหลินโม่ก็รู้สึกว่าก้นของตัวเองเริ่มเจ็บขึ้นมาแล้ว ทุกครั้งล้วนใช้ไม้เถาเฆี่ยนก้นนาง นางรู้สึกว่าก้นของตัวเองใกล้จะถูกตีจนเป็นแผลด้านแล้ว
มองดูคนกลุ่มนั้นเดินออกไป หลินโม่กับระบบก็ถอนหายใจด้วยกันในเวลาเดียวกัน
ฟังเสียงระบบถอนหายใจยาวเช่นนี้ หลินโม่จึงเอ่ยอย่างสงสัยว่า:【ข้าตื่นเต้นก็แล้วไป เจ้าตื่นเต้นอะไรด้วยเล่า】