กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สุดท้ายสุนัขตัวนี้ก็ยังถูกฉินเจิงพาตัวไป
เว่ยเจิ้งอันกลับรับสุนัขตัวนี้ไม่ได้ เขายอมออกเงิน แต่เด็ดขาดไม่ต้องการเห็นสุนัขตัวนี้
หลินชีก็ยืนอยู่ข้าง ๆ มองสองคนนี้ผลักไปผลักมาไล่กันไปมา พอเห็นภาพนี้เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมน้องเล็กของตัวเองถึงเข้ากับสองคนนี้ได้
เช้าวันรุ่งขึ้นแต่เช้าตรู่ ตอนที่หลินโม่พาระบบไปเข้าเฝ้า นางก็พบว่าทุกคนต่างมองนาง
นางลูบหน้าตัวเองแล้วถามระบบเสียงเบา:【พวกเขามองข้าทำไมกัน หรือว่าบนหน้าข้ามีอะไรติดอยู่หรือเปล่า】
ระบบก็ตอบนางเสียงเบา:【ข้าลืมบอกเจ้าไป เรื่องของเจ้าเมื่อวานแพร่ไปทั่วทั้งเมืองหลวงแล้ว】
พอได้ยินคำพูดของระบบ หลินโม่ทั้งคนก็แข็งค้างเป็นหิน