ตอนที่ 76 พวกเราต้องรับผิดชอบครึ่งชีวิตหลังของหมาตัวนี้สิ!

พอหลินโม่เห็นท่านพ่อกับพี่ชายของตัวเองก็ร้องโอดโอยออกมาทันที

“ท่านพ่อ! พี่ใหญ่! ข้าอั้นไว้ไม่ไหวแล้ว! ข้าจะอึ! ข้าเร่งมาก ๆ เลย! ข้าจะกลับบ้าน!”

เสียงของหลินโม่สั่นเครือ เห็นได้ชัดว่านางอั้นไว้จนถึงขีดแตกสลายแล้ว

สามวินาทีต่อมา เสนาบดีหลินก็หิ้วลูกสาวจอมโง่ของตัวเองวิ่งพล่านไปบนถนน ส่วนหลินชีแบกเว่ยเจิ้งอันวิ่งตามมาข้างหลัง และฉินเจิงก็อุ้มสุนัขเหลืองตัวใหญ่ตัวหนึ่งวิ่งตามตูดมาแบบลัลล้า

ระบบ:【เร็วเข้า เร็วเข้า อีกหน่อย! จะปล่อยแล้วนะ!】

หลินโม่ตะโกนสุดเสียงอย่างแตกสลาย “ท่านพ่อ! เร็วเข้า ๆ! ข้าใกล้จะไม่ไหวแล้ว!”

ใบหน้าหวานงามของเสนาบดีหลินแทบจะบิดเบี้ยว “ข้าวิ่งเร็วที่สุดแล้ว เจ้าวันนี้ไปกินอะไรมาเล่าถึงได้เร่งขนาดนี้!”