ตอนที่ 348 พบเด็กหนุ่มน้อยโดยบังเอิญ

เย่จื่อจินฟังไปพลางจำไปพลาง ในใจเริ่มจับทางได้ทีละน้อย ๆ

ที่แท้ถนนสายนี้ดูธรรมดา แต่กลับซ่อนเรื่องราวไว้ไม่น้อยเลย

เธอเอ่ยถามเรื่องงานของบ้านนี้ เรื่องเด็กของบ้านนั้นเป็นระยะ ถามไปถามมาก็สืบรู้ความเป็นไปของเพื่อนบ้านละแวกนี้ได้เกือบหมด

รู้ตัวอีกทีก็ถึงเที่ยงวัน พานหงเอ่ยรั้งเธอให้อยู่กินข้าว “น้องสาวอย่าเพิ่งไปเลย เที่ยงนี้กินที่นี่แหละ เดี๋ยวฉันจะจี่แผ่นแป้งข้าวโพดสักหน่อย แล้วผัดผักกาดขาวอีกนิด”

“ไม่ดีกว่าพี่พาน เที่ยงวันนี้ฉันยังมีธุระ”

เย่จื่อจินยิ้มพลางปฏิเสธ “ไว้คราวหน้าเถอะ ฉันจะเอาเนื้อพะโล้ที่ทำเองติดมือมาให้ท่านกับป้าชิม”

ป้าหวังก็ไม่รั้งไว้ “ได้ คราวหน้าต้องมาให้ได้นะ ทำงานมาทั้งเช้า คงเหนื่อยแล้ว กลับไปพักผ่อนเถอะ”