ตอนที่ 344 รู้จักพานหง

ได้ยินเสียงเคาะประตู เย่จื่อจินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

เธอเพิ่งมาถึงลานบ้านแห่งนี้ ยังไม่ได้ติดต่อคบหากับคนอื่น ใครกันจะมาเคาะประตู

พลันคิดขึ้นมา หรือว่าสามีจะกลับมาอีกแล้ว

ก้มหน้ามองเสี่ยวเฮยที่กำลังส่ายหางอยู่ข้างเท้า เสี่ยวเฮยได้ยินเสียงก็เห่า “โฮ่ง” ออกไปทางนอกประตูทีหนึ่ง

เสียงนี้ คงไม่ใช่ผู้ชายของบ้านตัวเอง ไม่เช่นนั้นเสี่ยวเฮยคงไม่เห่า

เย่จื่อจินวางงานในมือลง เดินไปข้างประตู ถามผ่านบานประตูออกไปว่า “ขอถามหน่อย ใครคะ”

“ฉันอยู่ข้างบ้าน แซ่พาน เรียกฉันว่าพานหงก็ได้”

นอกประตูมีเสียงผู้หญิงอันอ่อนโยนดังแว่วมา ในน้ำเสียงเจือแววหัวเราะอยู่ไม่น้อย

เย่จื่อจินเปิดประตู เห็นเป็นผู้หญิงวัยสามสิบกว่าคนหนึ่ง