กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ส่งพี่สะใภ้หลี่กลับไปแล้ว เย่จื่อจินมองไปยังเสิ่นเจี้ยนกั๋ว พลางส่ายหน้าอย่างจนใจ “คุณดูสิ คราวนี้คนทั้งเขตบ้านพักรู้กันหมดแล้ว”
เสิ่นเจี้ยนกั๋วกอดเธอจากด้านหลัง คางเกยอยู่บนกระหม่อมของเธอ น้ำเสียงนุ่มนวลราวกับปุยฝ้าย
“ให้พวกเธอรู้สิน่ะถึงจะดี”
เขาก้มมองหน้าท้องที่ยังแบนราบของเมีย ปลายนิ้วแตะสัมผัสเบา ๆ
“แบบนี้ใคร ๆ จะได้รู้ว่าเมียของฉันเสิ่นเจี้ยนกั๋ว กำลังอุ้มท้องลูกของฉันอยู่ จะได้ไม่ต้องมีคนไม่ระวังตัว ถ้าชนเธอเข้าจะทำยังไง?”
เย่จื่อจินรู้สึกว่าเขาทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ไปหน่อย ทว่าในใจยังคงซาบซึ้งอย่างยิ่ง
เสิ่นเจี้ยนกั๋วชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยต่อ “เธอน่ะคือผู้มีคุณูปการใหญ่หลวงของบ้านเราเชียวนะ”
“อยากกินอะไรอยากดื่มอะไร บอกมาได้เต็มที่เลย”